Terug naar het wild

In 1986 ging de Stichting een samenwerkingsverband aan met het Instituut voor Diermorfologie en Ecologie van de Academie van Wetenschappen in Moskou. In 1988 leidde dit tot het organiseren van verschillende expedities, die op zoek gingen naar geschikte steppegebieden in de voormalige USSR en in Mongolië.

Helaas behoren onverstoorde steppegebieden vandaag de dag tot de zeer bedreigde biotopen. Veel steppegebieden zijn reeds door overmatige begrazing met grote kudden huisdieren en het cultiveren van het land verloren gegaan. Enkel in Mongolië zijn nog verschillende steppebiotopen behouden gebleven. Toch moet ook daar voor overbegrazing gewaakt worden.

Het behoud van een zeer bedreigde wilde diersoort als het Przewalski-paard bleek goed samen te gaan met het behoud van onverstoorde steppe in Mongolië.

Voor de Przewalski-paarden werd een prachtig steppegebied van 50.000 hectare in Mongolië gevonden. Dit gebied, Hustain Nuruu, bezit een rijke flora en fauna.

Door de komst van het Przewalski-paard, het nationaal symbool van Mongolië, werd Hustain Nuruu een Nationaal Park. Op deze wijze kan de biodiversiteit van het steppegebied behouden blijven.

De plaatselijke bevolking, uit de dorpjes rondom Hustain Nuruu, staat volledig achter het herintroductieproject van de Przewalski-paarden. Zij keken reikhalzend uit naar de terugkomst van hun wilde paard. In het dun bevolkte, uitgestrekte Mongolië, waar het paard het belangrijkste transportmiddel is, was het uitsterven van de "Takh" (het Przewalski-paard) een onaanvaardbaar gebeuren.

In 1990 startte de samenwerking met de Mongoolse Associatie voor Natuurbehoud en Milieu (MACNE). Deze niet gouvernementele organisatie (NGO) kreeg de verantwoording van de Mongoolse regering voor het beheer van dit prachtige bergsteppe Park. De eerste fase van een herintroductieproject werd voorbereid.

Vanaf 1992 heeft de Stichting, verdeeld over vijf transporten, 84 Przewalski-paarden naar Hustai Nationaal Park vervoerd.

Om de Przewalski-paarden te laten wennen aan het nieuwe klimaat, de nieuwe vegetatie en aan elkaar, verbleven ze enige tijd in acclimatisatiegebieden. Daarna werden ze vrijgelaten. Na gevangenschap van bijna honderd jaar kunnen ze eindelijk weer in het wild leven zonder menselijke inmenging.

De eerste en de tweede fase van het herintroductieproject is met succes afgerond. Elf jaar na het eerste transport leven er meer dan 150 Przewalski-paarden in vrijheid. Dit betekent niet dat het doel bereikt is. Als we de toekomst van deze wilde diersoort in Hustai Nationaal Park willen veiligstellen, dan zal de populatie nog verder moeten groeien tot meer dan 500 individuen. Er moeten voldoende wilde paarden zijn om calamiteiten op te kunnen vangen. Het klimaat in Mongolië is droog en de winters zijn lang en streng. Het duurzaam behoud van de soort is alleen mogelijk door een goede bescherming van het Park. Dat is kostbaar en vereist goede samenwerking met de lokale bevolking. De Stichting wil de parkstaf blijvend ondersteunen bij deze activiteiten.

De effectieve bescherming van het Park is niet alleen belangrijk voor het duurzaam behoud van het Przewalski-paard, maar ook voor het herstel van het steppe-ecosysteem. Andere wilde grazers zoals de Mongoolse gazellen en de Argali schapen keren terug.

Het Park trekt internationaal veel belangstelling van de pers, van gastonderzoekers en eco-toeristen.

In 2002 werd Hustai Nationaal Park door de UNESCO uitgeroepen tot "Man and Biosphere Reserve".