Senta's weblog

vorige maand <<< oktober 2003 >>>volgende maand

Maandag 27 Oktober

Zwemles: ze hapt nu zowaar een balletje uit het water terwijl ze er tot de ellebogen in staat. Maar belangrijker is dat ze het een leuk spelletje begint te vinden.

Het los lopen aan de lange lijn gaat heel aardig, zowel hier in de buurt als in het bos. Vandaag heb ik haar hier in het parkje zelfs gewoon los gelaten, met alleen een tuigje om. Door het tuigje heeft ze misschien wel het idee dat ik nog contrôle over haar heb. Het tuigje helpt tegen het trekken aan de lijn, is handig om haar vast te zetten in de auto en om de lange lijn aan te hangen.

Gisteren hebben we een groot avontuur beleefd: we zijn met de strandwandeling mee geweest van Sypke. Het was erg gezellig met tegen de veertig hondjes, en het weer was prachtig. Senta is los geweest (met rood tuigje om) en hield ons heel goed in de gaten. Na een tijdje begon ze met andere honden mee achter een balletje aan te rennen. Ook heeft ze samen met Jeroen en Elske de zee uit gedaagd, als je hard blaft gaan die aanrollende golven weer weg! Het was heerlijk om zo los met haar over het strand te wandelen. De foto's staan al op Sypke's website.

Vorige week waren we in Drenthe met mijn ouders. Het was erg gezellig. Senta vond vooral de loslopende konijnen in het bungalowpark leuk. Ze kan rustig mee naar een museum of een restaurant, ze gedraagt zich prima.

Woensdag 15 Oktober

Inmiddels zijn we twee zwemlessen verder. Het gaat ongeveer zoals verwacht, met veel zoete woordjes en brokjes van de trainer en mij en m.b.v een tennisbal heeft ze uiteindelijk twee pootjes in het water gezet en de bal er uit gehengeld. Terwijl als ze dorst heeft en warm is, ze rustig tot aan haar ellebogen in het water gaat staan. Jammer was, dat het water in de beek erg laag stond, waardoor de kanten nogal steil waren. Zaterdag gaan we oefenen op een plek waar de rand geleidelijker af loopt.

Verder apporteren nu alle honden in de groep min of meer, behalve Senta. Zodra ze de dummy vindt, is de interesse weg. Thuis apporteert ze hem wel. Met de klikker proberen de dummy aan te laten pakken uit mijn handen lukt niet, we komen niet verder dan kleine beetjes. Als ik wacht met klikkeren totdat ze hem wat beter beet pakt, gaat ze nerveus voor me zitten piepen en doet vervolgens niets meer. Geheel stressvrij is klikkertraining absoluut niet. Dan maar proberen vanuit het apport thuis via de tuin en het park naar het bos te werken.

We oefenen bij de jachttraining nu met een lange lijn eraan. Zodra ze ook maar de minste weerstand voelt op de lijn als ze weg wil lopen, komt ze alsnog braaf terug. Ik ga proberen dat te gebruiken om haar buiten beter onder appèl te krijgen door de lange lijn eraan te laten hangen zonder dat ik hem vast hou. Vandaag hebben we het geprobeerd in een parkje in de buurt, en daar gaat het heel goed. Ze heeft zelfs met een tennisbal gespeeld en hem zowaar geapporteerd. Tot voor kort gaf ze buiten niks om balletjes. Alleen 's avonds laat wilde ze soms nog wel eens spelen met een balletje. Dit gaan we eerst een tijdje oefenen in het park en dan proberen we het eens in het bos.

Nu de zomer voorbij is komen er weer meer merels, ook in de tuin. Merels zijn Senta's favoriete jachtobject. Toen we haar een half jaar hadden is ze eens achter een merel aan de tuin uit gevlogen. Ze is toen als een gek de hele buurt door gerend, tot aan de uitvalsweg, onder het viaduct over de snelweg. Nog een geluk dat ze daar niet het talud op is gegaan. Ze is uiteindelijk (na 20 minuten) zelf terug gekomen en liep toen een naburige tuin in, waarvan een paar buurvrouwen snel het hek hebben dicht gedaan. Die hadden mij al meermalen gestresst langs zien fietsen. Van een automobilist die Elske zag lopen met een hondenriem hoorden we dat ze zover geweest was en bijna onder een auto lag.......Dat is één van de voorvallen waardoor ze uiteindelijk een jaar lang helemaal niet meer los is geweest. Als ze nu een merel in de tuin ziet, kijkt ze er alleen maar naar, en als er eentje over vliegt, hoef ik alleen maar "nee!" te zeggen, wat een enorme vooruitgang!

Nog een avontuur, Senta is afgelopen weekend bij Auke uit logeren geweest, voor het eerst. Het ging al net zo goed als omgekeerd Auke bij ons. Alleen 's nachts tegen elkaar opblaffen was geen succes, het was even zoeken wie waar moest slapen. Uiteindelijk was de baas zenuwachtiger dan de hond......

Behendigheid tot slot gaat super. Alleen de band en de wip gaan wat aarzelend, maar de rest heeft ze nu goed door en ze springt enthousiast rond, en let (meestal) erg goed op.

Donderdag 2 Oktober

Vorige week heeft ze iets teveel vrijheid geproefd. Bij behendigheid (22 sept) waren we met een klein groepje en konden we dus veel los oefenen. Als je dat te veel en te fanatiek doet verliest ze de aandacht voor de baas. Afgelopen maandag heb ik wat meer afwisselend wel en niet aan de lijn geoefend en iets rustiger aan gedaan en dan gaat het veel beter. De snelheid komt later wel, dat is voor Senta geen punt, punt is je hoofd bij de baas houden en niet als een kip zonder kop overal op en af willen springen.

Vrijdag had ik haar mee genomen naar de manege. Tijdens de les zit ze dan vast langs de kant, maar na de les mocht ze voor het eerst los. De manege ligt tegen de Oostereng aan en een eind van de weg, erg veilig dus. Ze bleef keurig op de manege rond scharrelen tot ik klaar was en we nog een rondje gingen lopen samen. En toen was ik haar binnen 10 minuten kwijt. Ik zag haar echt nergens meer, ben nog terug gelopen naar de manege, daar was ze niet en ik vond haar uiteindelijk een goed half uur later aan de rand van haar favoriete dennenbosje net iets verderop. Als ik gewoon door gewandeld was, was er waarschijnlijk niets aan de hand geweest.....

Zoals de trainer zei tijdens de C: heb vertrouwen in je hond!

En dat valt niet altijd mee. De volgende dag (za 27) bij de jachttraining is ze ook nog een keer zelfstandig op stap geweest en toen had ik het wel weer even gehad. Pas vanochtend is ze weer los geweest in het bos, dat ging goed.

Zondag hebben we een eind gewandeld over de Edese hei, daar is een mooi groot losloopgebied, met zowel een stuk bos als een stuk hei, maar het biedt wel af en toe zicht op de hele drukke N224, en dat vind ik voor Senta een beetje eng, ze reageert nog steeds raar op hard rijdende auto's. Gelukkig ook hele mooie onhollandse vergezichten. Echt een aanrader, zie ook bij wandelen.

Gisteren hebben we twee uur gewandeld over de Noordberg en door de uiterwaarden bij Heelsum, Renkum. Honden mogen tegenwoordig los hier in de uiterwaarden, koeien ook. Het licht was prachtig door een nevelige ochtend zon, het uitzicht over de Rijn is sprookjesachtig, het uitzicht op de papierfabriek en de N225 is iets minder. Nu maar hopen dat de foto's gelukt zijn.

Zaterdag a.s. gaan de hondjes zwemmen bij de jachttraining, ben benieuwd, Senta heeft een hekel aan natte pootjes.....